Tuesday, January 31, 2012

" ေနရာသစ္ ေျပာင္းျဖစ္ျပန္ျပီ"

                                                " ေနရာသစ္ ေျပာင္းျဖစ္ျပန္ျပီ "

ေတာင္ေျခက ေဆးရံုသစ္ၾကီး

မ်က္ႏွာစာ
ခြဲခန္းျပင္ဘက္ ေကာ္ရီးဒါမွာ (စုစုေပါင္း ၉ခန္းရွိပါတယ္)

ပထမေန႕က ဦးဆံုးခြဲစိပ္မႈမွာ ေမ့ေဆးအဖြဲ႕နဲ႕အတူ
ေဆးရံုေရွ႕က လြမ္းေမာစရာ ေက်ာက္ေတာင္ၾကီး
ကၽြန္ေတာ္လည္း စာမေရးျဖစ္တာ အေတာ္ပင္ၾကာသြားပါျပီ၊ အေၾကာင္းကေတာ့ မအားလို႔ဆိုတာ ထက္ဦးေႏွာက္ စားစရာေတြ တစ္ပံုၾကီးနဲ႔ ၾကံဳေတြ႔ေနရလို႔ ဆိုရင္ ပိုမွန္ပါလိမ့္မယ္ ထင္ပါတယ္။ ဦးေႏွာက္ စားရတာက ကၽြန္ေတာ့မွာ လက္ရွိအစိုးရ ေဆးရံုအလုပ္ အျပင္ေဆးရံုသစ္ တစ္ခု တိုးလာလို႔ပါ။ ကၽြန္ေတာ့ဇာတာကလည္း အဆန္းသား ေဆးရံုသစ္ေျပာင္းတိုင္း ေျပာင္းတိုင္း နိုင္ငံပါေျပာင္းရတာမို႔ ခုတစ္ခါလည္း ေျပးမလြတ္ပါ၊ လီဆိုသိုက ထြက္ရျပန္ပါျပီ။

Monday, September 12, 2011

" အာဖရိကတိုက္ရဲ႕ေခါင္မိုးေပၚ တက္ၾကည္႕ျခင္း "

                                           " အာဖရိကတိုက္ရဲ႕ ေခါင္မိုးေပၚတက္ၾကည္႕ျခင္း "
လီဆိုသို ဆိုတာက ေတာင္အလြန္ေပါမ်ားတဲ့နိဳင္ငံပါ၊ "ေတာင္ေတြေပၚမွာ တည္ေဆာက္ထားတဲ့ ဘုရင့္နိဳင္ငံ " Kingdom in the mountains လို႔ပင္တင္စား ေခၚေ၀ၚထားတာ အေၾကာင္းမဲ့ေတာ့ မဟုတ္ပါ။ ေတာင္ေတြ ေပါမ်ားရံုသာမက သူကိုယ္တိုင္ကိုက ကုန္းျပင္ျမင့္ၾကီးေပၚမွာတည္ရွိျပီး အာဖရိကတိုက္ မွာအျမင့္ဆံုးမို႔ " အာဖရိကရဲ႕ေခါင္မိုး"  Roof of Africa  ဆိုတဲ့ဘြဲ႕ ထူးတစ္ခုကို လည္းပိုင္ဆိုင္ထား ပါေသးတယ္။

Thursday, July 7, 2011

" ေမ့ေဆးသမားေကာင္း "

                                                      " ေမ့ေဆးသမားေကာင္း "

 ကၽြန္ေတာ္တို႔ မက္ထရစ္ မွာတုန္းက ျမန္မာစာမွာ သိပၸံေမာင္၀ရဲ႕ ေဆာင္းပါးမ်ားကို သင္ခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီထဲက " လွည္းသမား " ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါး ကိုခုထိကၽြန္ေတာ္ အမွတ္ရေနဆဲပါ။ ကၽြန္ေတာ္ တို႔  ေနာက္ဆံုးႏွစ္ အပိုင္း(က) ျပည္သူ႔က်န္းမာေရး ေလ့လာေရးခရီး အျဖစ္ မိထၳိလာခရိုင္က " မံုတိုင္ "
ဆိုတဲ့ရြာေလးကို သြားေရာက္ရေတာ့ အဲဒီမွာ ႏြားလွည္းကို ခါးခ်ိ ရေလာက္ေအာင္ စီးခဲ့ရဘူးတာေၾကာင့္ လည္းျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။ခုမွျပန္သတိရမိတာကေတာ့ ႏြားလွည္းနဲ႔ေတာ့မဆိုင္ပါ၊ ေမ့ေဆးနဲ႔ပတ္
 သက္ေနလို႕ပါ။

အထက္အညာက ရွင္ျပဳပြဲတစ္ခုမွာေတြ႕ရတဲ့ ေရႊလွည္းယဥ္ေလး

Sunday, May 29, 2011

" ၀ါးခ်က္ ဇီ၀ိတဒါန ခရီး "

သက်မာန္ေအာင္ဘုရားနဲ႔ပဏာရေနတဲ့ ၀ါးခ်က္သံဃာ့ေဆးရံု

                                                     " ၀ါးခ်က္ ဇီ၀ိတဒါန ခရီး"
ကၽြန္ေတာ္ေရးခဲ့ဘူးတဲ႔ အတိုင္းဒီႏွစ္ ဇႏၷ၀ါရီ မွဧျပီလတိုင္ ခြင့္သံုးလနဲ႔ အိမ္ျပန္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္၊ စကၤာပူမွာ လည္ခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္ကလြဲရင္ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ရွိသမွ်အလုပ္ေတြကို သိမ္းက်ံဳး  လုပ္ရတာ ထံုးစံပါ။ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ ကိစၥေတြအျပင္ ပတ္သက္ရာပတ္သက္ ေၾကာင္းကူညီနိဳင္တဲ့ လူေတြကိုလည္းကူညီ၊ တတ္နိဳင္သေလာက္ အလွဴေတြ  အတန္း ေလးေတြပါ လုပ္ခဲ့နိဳင္တာမို႔၊ ေက်နပ္မႈေတြအျပည္႔ ရခဲ့ပါတယ္။ ဒီအထဲမွာေက်နပ္မႈ အရွိဆံုးကေတာ့ စစ္ကိုင္းေတာင္ရိုးမွာရွိတဲ့ " ၀ါးခ်က္ ဇီ၀ိတဒါန သံဃာ့ေဆးရံု" မွာ ကိုယ္တတ္ ထားတဲ့ ပညာနဲ႔ သြားေရာက္ ကုသိုလ္ျပဳျဖစ္ခဲ့တာပါ။

Thursday, April 28, 2011

" ေနာက္ဆံုးေပၚ ေလယာဥ္ခရီးအေတြ႕အႀကံဳေလးတစ္ခု "

                                      " ေနာက္ဆံုးေပၚ ေလယာဥ္ခရီးအေတြ႕အႀကံဳေလးတစ္ခု "
Jan လတုန္းက ကၽြန္ေတာ္ ခြင့္သံုးလနဲ႔ ရန္ကုန္ျပန္သြားတာ ဘာမွႀကာလိုက္တယ္ မထင္မိပါဘူး အာဖရိက ကိုျပန္ေရာက္လာရျပန္ပါျပီ။ ကိုယ့္မိသားစု နဲ႔ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြနဲ႔ ျပန္ေတြ႕ရလို႔ေပ်ာ္ခဲ့ရတာ ေတြ၊ တတ္နိဳင္ သေလာက္ဘာသာေရး အလုပ္အခ်ိဳ႕လုပ္နိဳင္ခဲ႔တာေတြအျပင္ အမိနိဳင္ငံမွာ ကိုယ္တတ္နိဳင္တဲ့၊ ကူညီနိဳင္တဲ့ကိစၥေတြ၊ ဥပမာ စစ္ကိုင္းက ၀ါးခ်က္ေဆးရံု မွာအထူးကု ဆရာ၀န္ေတြ အဖဲြ႕နဲ႔ အတူ သြားေရာက္ ကုသိုလ္ျဖစ္ ေဆး၀ါးကုသေပးတာေတြ၊ စတာေတြနဲ႔ ေရးစရာ ႀကည္နဴးစရာ ကုန္ႀကမ္းေတြအေတာ္ ေလးရ ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လံုး၀ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းလြန္း တဲ့ ကုန္ႀကမ္းတစ္ခုကိုေတာ့ ရန္ကုန္ကအျပန္ မဂၤလာဒံု ေလဆိပ္မွာ ရခဲ့ပါတယ္။ အမ်ားသူငါ သိထားထိုက္တယ္ ေက်းဇူးရွိမယ္ထင္လို႔ ဒီစာေလးနဲ႔ပဲ ကၽြန္ေတာ့စာစုေလး ကိုျပန္စလိုက္ခ်င္ပါတယ္။

Sunday, December 19, 2010

" အာဖရိကမွာဆံုေတြ႔ရတဲ့ ထူးျခားေသာ ကၽြန္ေတာ့ မိတ္ေဆြမ်ား (၂) "

               " အာဖရိကမွာဆံုေတြ႕ရတဲ့ ထူးျခားေသာ ကၽြန္ေတာ့မိတ္ေဆြမ်ား (၂) "
ယခင္အေခါက္တုန္းက ဒီေခါင္းစဥ္နဲ႔ ေရးလိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့ဆီ ေ၀ဖန္သံေတြ အႀကံျပဳစာေတြ အခ်ိဳ႕တံု႔ျပန္လာတာေတြ ေတြ႕ရတာမို႔ ယခုစာကိုဆက္ေရးမိတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္အဦးဆံုးေျပာလိုတာက ေလာကႀကီးမွာ လူေကာင္းသူေကာင္း ရွားေနျပီလား ဆိုတဲ့အခ်က္ ကိုပါ၊ မွန္သင့္သေလာက္မွန္ပါ လိမ့္မယ္၊ ဒါေပမဲ့ လူမ်ိဳးအလိုက္ ကြာျခားလိမ့္မယ္ ထင္ပါတယ္။ ဥပမာ အာရွတိုက္သားေတြနဲ႔ အေနာက္နိဳင္ငံ သားေတြမတူႀကတာအမွန္ပါ။ ယဥ္ေက်းမႈ ကြာဟခ်က္ Cultural gap လို႔ေျပာရမလားပဲ။

Thursday, November 25, 2010

" အာဖရိကမွာ ဆံုေတြ႔ရတဲ့ ထူးျခားေသာကၽြန္ေတာ့ မိတ္ေဆြမ်ား "

                                                                            
                        " အာဖရိက မွာဆံုေတြ႕ရတဲ့ ထူးျခားတဲ့ ကၽြန္ေတာ့ မိတ္ေဆြမ်ား "
ကၽြန္ေတာ္ အာဖရိကတိုက္ကို ေရာက္ေနခဲ့တာ ၁၉၉၄ ကတဲဆိုေတာ့ ခုဆို၁၆ ႏွစ္ေက်ာ္ရွိေနပါျပီ။ အလုပ္သေဘာအရ ပဲေျပာအံုးေတာ့ က်န္ေတာ္နဲ႔ ေတြ႕ထိဆက္ဆံခဲ့ရ သူေတြလည္းမနဲ ေတာ့ဘူးေပါ့။ အမည္းေတြ ဆီေနေရာက္ေတာ့ အဓိက ပတ္၀န္းက်င္က လည္းလူမည္း ေတြပါ။ ဒါေပမဲ့ ေနာက္ပိုင္း ျပန္
စဥ္းစားႀကည့္မိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ အမွန္တကယ္ မိတ္ေဆြအေနနဲ႔ ရင္ထဲမွာက်န္ရစ္ တာကအမည္း  တစ္ေယာက္မွ မဟုတ္ပဲ အျဖဴေတြ ခ်ည္းျဖစ္ေနတာ ထူးထူးျခားျခား ေတြ႕မိပါတယ္။

Soe Myint (Anaesthesia)  ©2009

Back to TOP